Star Wars: The Old Republic PvP

Review | 31 January 2012 0:50 -

Je hebt dagen, weken of zelfs maanden gespendeerd aan je character in Star Wars: The Old Republic en je bereikt eindelijk de level cap van 50. Coruscant, Tatooine, Voss... overal is de bevolking je dankbaar (of net niet als je Dark Side bent) en ken je elk hoekje en spleetje alsof het je eigen broekzak was. Maar wat nu gedaan? In deze review bekijken we dus wat Star Wars: The Old Republic te bieden heeft aan end-game content en Player-vs-Player.

Het meest toegankelijke en snelst speelbare tijdverdrijf na lvl 50 is uiteraard PvP, in deze game genaamd Warzones. Hierin neem je het in drie verschillende gebieden met hun eigen unieke speelstijl op tegen de vijandelijke factie. Je vecht dus constant om een belangrijk doel, behalve in Hutball waar alles een meer casual toer opgaat en het uitzonderlijk mogelijk is tegen vriendschappelijke factieleden te strijden.

Alderaan

Op de (nog niet opgeblazen) planeet Alderaan vinden we een van de meest klassieke gedachten achter PvP terug die op dit moment populair zijn in MMO's. Beide facties arriveren met een schip op een slagveld en moeten zo snel mogelijk drie turrets weten te controleren. Deze zullen dan op hun beurt een barrage afschieten op het vijandelijk schip en zo het leven naar nul brengen. Hoete meer turrets je dus controleert, hoe sneller het vijandelijk schip neergehaald zal worden.

De doelen zijn eerlijk verspreid over het slagveld met één turret dichter bij iedere factie met een centrale turret als knooppunt. De afstanden tussen de drie gebieden kunnen veilig gemaakt worden door een ondergronds tunnelnetwerk of je kan het meer riskantere bovengebied kiezen met allerlei gevaarlijk territorium in de hoop hier minder vijanden tegen te komen die even gek zijn als jezelf. De map op zich is relatief klein en de weinige mogelijkheden om van punt tot punt te geraken zorgen vaak voor intense confrontaties. Reken echter niet te veel op tactiek, maar eerder brute kracht en vingervlugheid in deze Warzone.

Voidstar

Op het slagschip Voidstar bevindt zich een prototype datacore die door zowel de Sith Empire als The Republic wordt begeerd. Om beide partijen een gelijke kans te geven zal het spel zich in twee rondes afspelen waarin één factie tracht de andere te stoppen de datacore te bereiken. Dit doen ze door de aanvallers ervan te weerhouden een bom te plaatsen op de deuren die uiteindelijk zullen leiden tot de felbegeerde prijs.

Interessant is dat je in iedere fase twee deuren hebt die je kan opblazen als aanvaller. Je dient er echter slechts één te vernietigen wil je toegang krijgen tot het volgend level. Dit zorgt dus voor een kat-en-muispelletje met de verdedigers die moeten inspelen op de slagkracht van de vijand op iedere deur. Eens men de bom immers weet te plaatsen, wat even duurt en onderbroken kan worden, is het voor de verdedigers bijna een verloren zaak. Een goed overzicht op de vijandelijke slagkracht per deur is dus essentieel!

Hutball

Alleen al bij het lezen van de naam zou een soort belletje moeten gaan rinkelen. Hutball klinkt immers verdacht veel op een (gevaarlijke) sport, en dat is het dan ook. In een grote rechthoekige arena nemen twee teams het tegen elkaar op in een soort rugby, maar dan geheel in Star Wars-stijl. Verschillende paden, vuurschichten, dodelijk gas: het is geen sport voor mensen met een zwak gestel. De bedoeling is charmant in zijn eenvoud: pak de bal en scoor door over de tegenstander zijn lijn te lopen. Uiteraard kun je ook passes geven naar teamgenoten en kan de vijand die eventueel onderscheppen.

Het hele gebeuren is trouwens voorzien van commentaar door een presentator die regelmatig een lach op je gezicht zal kunnen toveren. Het spel zelf speel je zoals je wil. Je kiest voor de klassieke aanpak en probeert de tegenstander uit te schakelen met je wapens, of je maakt gebruik van afleidende aanvallen die je vijand in een dodelijk spelelement doen belanden. Het mag dan geen klassieke PvP-ervaring bieden, maar het is zeker een aangename en unieke verrassing.

Everybody does his part

Als je schrik hebt om met een lagere level of bepaalde klasse te gaan PvP'en, kun je deze angst al van de tafel zwieren. Ieders stats zullen gebalanceerd worden richting lvl 50 en elke class draagt effectief iets nuttig bij. Healers houden je team levend, DPS'ers zorgen ervoor dat je vijanden snel één worden met The Force en de tank zal zijn eigen gezondheid opofferen voor het grotere goed. Vooral deze laatste is een aangename verassing in een MMO. Daar waar deze class vaak enkel dienst doet als objective-carrier wegens zijn uithoudingsvermogen, beschikken ze in Star Wars: The Old Republic over talloze mogelijkheden om nuttig te zijn in gevechten. Tanks zoals de Republic Trooper schieten namelijk tekort in het aanvalsaspect en beschikken niet over helende mogelijkheden voor andere personen. Wel kunnen ze de vijand 'taunten' waardoor deze gedwongen worden de tank zelf aan te vallen of een damage-penalty krijgen tegen spelers anders dan de taunter zelf. Deze mogelijkheden zorgen er dus voor dat de tank alle schade kan verwerken, de healers zich kunnen concentreren op de tank staande houden, en de DPS'ers hun wapens vrij hebben om de aanvallers te vaporiseren.

Mensen die nu denken dat de tank dan weinig beloning krijgt, vergissen zich. Het spel houdt namelijk rekening met diverse statistieken zoals kills, damage taken/dealt, healing, objectives, etc; en geeft je op basis van het totaal badges die je kan inruilen voor nieuwe gear. Deze aanpak werkt overigens ideaal tegen de zogenaamde 'idlers' die een spel joinen puur voor de standaard badges. Hun strategie zal namelijk heel wat minder opleveren dan actieve participatie. Wat dat betreft zit PvP dus zeker solide in elkaar. Heb je overigens geen zin in grootschalige PvP in de warzones, kun je altijd op reis gaan naar de planeet Ilium die dienst doet als free-roam PvP-warzone. Perfect om even je frustraties te koelen op de snode Imperials of die politieke Republicans.

Is this the end?

Als je liever tegen de AI speelt, zijn er uiteraard nog extra moeilijkheidsgraden voor de flashpoints tot vier personen, of als je een grotere uitdaging verkiest de Operations met 8 tot 16 personen. In deze grootschalige verhaallijnen kom je de bruutste vijanden tegen en als dat niet genoeg is, kun je later nog altijd de moeilijkheidsgraad opschroeven. Het is net deze moeilijkheid die overigens de Operations verheffen van willekeurige gevechten tot sterk gecoördineerde tactische operaties. Als één persoon zijn werk immers niet doet, kan dit al snel leiden tot de vroegtijdige dood van je gehele team. Brutaal, maar daarom zeker niet minder leuk of spannend.

Of de end-game content perfect is, is moeilijk te beoordelen. Er valt zeker genoeg te doen eens je de levelcap hebt behaald, maar het valt wel op dat naarmate je verder bent in het spel er meer (grafische) bugs optreden. BioWare stuurt echter met de regelmaat van de klok patches en hotfixes de deur uit, dus het is een kwestie van tijd vooraleer het ergste eruit is. Desondanks is en blijft Star Wars: The Old Republic een solide game met potentieel zoals al eerder in onze PvE-review werd verteld. Ben je dus op zoek naar die ruwe diamant die stilletjes aan evolueert in een prachtig juweel dat je lange tijd zal bijblijven, dan zit je zeker goed met deze MMO.