Assassin's Creed: Revelations

14 October 2011 11:38 -

Over een dikke maand ligt 'Assassin's Creed: Revelations' in de rekken en voor ons is dat reden genoeg om de game nog eens uit te testen. 9lives trok vorige week naar Brussel waar we een tweetal uur met de game aan de slag mochten. We zijn inmiddels toe aan het vierde grote deel van de franchise en deze belooft een groot einde te breien aan de avonturen van Altaïr en Ezio.

Omdat veel gamers nog last-minute de vorige 'Assassin's Creed' games zullen spelen, bespaar ik jullie een korte terugblik. Want anders zou ik hier een hele hoop spoilers neerpennen en dat zou enkel maar afbreuk doen aan jullie gameplayervaring. Neem van me aan dat het belangrijk is dat je met voldoende voorkennis aan Revelations begint, want zoals eerder gezegd zal de game het verhaal van Altaïr en Ezio op een mooie manier afronden. Desmond Miles, de protagonist die in 2012 leeft, zal het ongetwijfeld overleven. Ubisoft moet tenslotte volgend jaar een nieuwe 'Assassin's Creed' uitbrengen.



Hoe dan ook, vier jaar na het origineel kijken we terug naar de gestoorde DNA-strengen van Desmond Miles en zien we dat Ezio na zijn avonturen in ‘Assassin's Creed: Brotherhood' niet bij de pakken is blijven zitten. Nadat hij al zijn vijanden uitschakelde, kreeg Ezio Auditore da Firenze plots zin om naar de zin van het leven te zoeken. Wie is hij? Waarom werd hij Assassijn en waar houden de andere Tempeliers zich schuil? Deze vragen zijn belangrijk genoeg voor de man om in 1510 een wereldreis te maken en op zoek te gaan naar antwoorden. Deze reis brengt hem naar enkele belangrijke plaatsen uit de 'Assassin's Creed' franchise, te beginnen met Masyaf. Inderdaad, onze held bezoekt de plaats waar het voor Altaïr allemaal begon. Natuurlijk zijn we intussen al een paar honderd jaar later en de ruïnes van het voormalige Assassijnenfort geven hun geheimen aanvankelijk niet prijs. Maar wanneer Ezio verder graaft, ontdekt hij dat Altaïr na zijn jacht op de Tempeliers niet stil heeft gezeten: hij heeft al zijn bevindingen neergepend en ze samen gebundeld in zijn eigen bibliotheek: "Altaïr's Library". Ezio wil uiteraard weten wat deze bibliotheek juist inhoudt en wanneer hij in 1511 verder zoekt, ontdekt hij dat de Tempeliers ook op zoek zijn naar de memoires van Altaïr.

Marco...?

Ezio en de Tempeliers slagen er hoe dan ook niet in om snel toegang te krijgen tot de bibliotheek en dit hebben we te danken aan Niccolò Polo, de vader van beroemd wereldreiziger Marco Polo. In het Assassin's Creed universum was Niccolò namelijk een goede vriend van Altaïr Ibn-La'Ahab. Polo werd samen met zijn  broer in het jaar 1257 uitgenodigd in het Assassijnenfort te Masyaf zodat ze de Grootmeester konden interviewen. Het was voornamelijk Niccolò die een persoonlijke band kweekte met Altaïr en dankzij de vriendschap vertrouwde Altaïr hem enkele grote geheimen toe. Zo kwam Niccolò ook te weten dat Altaïr een geheime bibliotheek had waar men enkel toegang tot kan krijgen indien men beschikt over vijf verschillende sleutels. Zes maanden later vallen de Mongolen het heilige land binnen en belegeren ze het fort van de Assassijnen. Altaïr vraagt z'n vriend om te vluchten maar vooraleer Niccolò het land verlaat, vraagt Altaïr nog om één gunst: of Polo de vijf toegangsleutels wil verstoppen. Daarnaast kreeg Niccolò ook de Codex van Altaïr mee, maar deze kon hij jammer genoeg niet goed beschermen en het boek ging niet lang nadien verloren toen Niccolò in een Mongoolse hinderlaag liep.

Gelukkig weten Niccolò en zijn broer te ontsnappen en vluchten ze als kersverse leden van de Orde van de Assassijnen naar Constantinopel. Daar starten ze hun eigen Assassijnengilde, verstoppen enkele van Altaïr's sleutels in de catacomben van de grootstad en trekken zo verder naar Italië. De gilde die ze daar uit de grond stampen zal er enkele honderden jaren later voor zorgen dat meester-Assassijn Giovanni Auditore da Firenze zijn land beschermt tegen het terreurbewind van de Tempeliers. Een ander belangrijk artefact dat een rol speelt in dit verhaal, was het dagboek dat Niccolò bijhield over zijn avonturen met Altaïr. Dit zou normaalgezien overgedragen worden aan Marco Polo, maar door een vreemde speling van het lot krijgt Ezio Auditore Da Firenze het in 1511 te pakken. En het is net dankzij dit dagboek dat Ezio beslist om een alles bepalende reis te maken om op zoek te gaan naar andere Assassijnen die over de wereld verspreid zijn. Als hij onderweg de vijf sleutels van Altaïr te pakken krijgt, dan is dat mooi meegenomen.

Ouwe rakker!

Op dat moment betrad ik in Brussel ook het spel. De camera zwenkte achter een duidelijk ouder geworden Ezio die met baard niet meteen de meest hygiënische indruk geeft. Hoe dan ook, hij komt aan per boot in Constantinopel en wordt meteen begroet door een lokale Assassijn die blijkbaar wist van Ezio's komst. Je krijgt niet echt de keuze om hem te negeren en volgt hem naar de plaatselijke hoofdzetel van de Assassijnen. Onderweg wordt je wel ingelicht over de beweegredenen van deze gilde en hoe de politieke situatie in de stad in elkaar zit. De lokale Ottomaanse sultan Bayezid is namelijk van plan om af te treden en op het moment dat Ezio zijn intrede maakt, is nog niet duidelijk wie van zijn twee zoons de troonopvolger wordt. Net omdat er wat onenigheid is in het paleis, liggen de Tempeliers overal op de loer om zo hun slag te slaan wanneer de tijd rijp is. In de lokale volksmond worden deze vijanden ook wel Byzantijnen genoemd en zoals we dat van hen gewoon zijn, zullen ze weer op de meest onvoorspelbare plaatsen aanwezig zijn. Ezio komt dus opnieuw middenin een heilig gevecht terecht en zal dus tijdens zijn zoektocht naar de vijf sleutels van Altaïr genoeg vijanden tegen komen.



Om deze te verslaan zal je gebruik kunnen maken van een uitgebreid wapenarsenaal. Ezio's eigen uitrusting is hopeloos verouderd en daarom krijg je vanaf het begin in de game al meteen de "hook blade". Dit mes heeft een afgerond uiteinde waardoor nieuwe animaties mogelijk zijn. Je kan ermee snijden tijdens gevechten, maar ook vijanden mee onderuit halen. Maar dat is niet alles want dankzij dit mes kan je gebruik maken van de vele "ziplines" die in de stad te vinden zijn. Deze koorden laten je toe om erg snel van punt A naar punt B te gaan, en gaandeweg misschien een vijand vanuit de lucht uitschakelen. Ook tijdens het free running komt de hook blade van pas: je kan er verdere sprongen mee maken want je blijft aan alles hangen wat je in je vlucht tegen komt. Naast andere standaardwapens zoals messen, pijlen en zwaarden zal je verschillende bommen kunnen maken en gebruiken. De grotere bommen kan je enkel zelf maken wanneer je alle ingrediënten hebt (en naar deze zal je moeten zoeken in de stad), of je koopt kleine kersenbommetjes, deze veroorzaken een kleinere explosie en je kan er de vijand gemakkelijk mee afleiden.

Haperende sprongen

Deze nieuwe wapens moest ik al meteen in de praktijk gebruiken en het zorgt inderdaad voor een hele nieuwe dimensie in de manier waarop je het spel ervaart. Bewegen doorheen de stad gaat nog vlotter en ook wanneer je vijanden aanvalt, zorgt het hook blade voor erg coole momenten. Zo mocht ik als Ezio al een vijand onderuit halen door met het mes achter de vijand zijn botten te blijven haken. Achteraf maakte m'n sluipmoordenaar het af met een welgemikte steek in de nek. Tijdens het free runnen echter werkte het hook blade niet altijd even vlot. Met het mes kan je onder andere ook verder springen door gebruik te maken van de straatverlichting (in Brotherhood kon je daarmee snel om de hoek slingeren). Wanneer je in Revelations op het juiste moment op een knop duwt, vlieg je rechtdoor maar telkens haperde Ezio even in de lucht. Ubisoft België verzekerde me echter dat dit euvel nog weggewerkt zou worden tegen release, benieuwd dus of dat zo zal zijn.



Tijdens een andere missie ontdekte ik ook dat Ubisoft waar mogelijk nog voor meer variatie heeft gezorgd. Zo kan je voortaan ook straatmuzikanten uitschakelen en hun kledij aan doen om je te vermommen. Dit zal echter enkel op bepaalde momenten mogelijk zijn, wanneer de game het vraagt. Maar het toont wel aan dat men duidelijk heeft nagedacht over hoe je de inwoners van de stad beter kan gebruiken, of misbruiken. Ook de "Eagle Vision" uit de voorgaande delen kreeg een upgraden en wordt voortaan "Eagle Sense" genoemd. Dit laat je toe om je slachtoffers te scannen en zo vitale informatie te verkrijgen. In een druk bevolkt gebied is het zo mogelijk om die ene Tempelier te identificeren, en hem erna uit te schakelen. "Eagle Sense" werkt bovendien ook op voorwerpen en tijdens de vele puzzels in het spel kan je zo makkelijker vinden wat je zoekt.

Verdedig de toren!

Verder neemt men in Assassin's Creed: Revelations enkele belangrijke elementen uit ‘Brotherhood' over. Zo zal je opnieuw een Assassijnennetwerk kunnen uitbouwen en dit doe je uiteraard allemaal vanuit je schuilplaats. Nu heeft men het wel moeilijker gemaakt want je fort zal continu bedreigd worden van buitenaf en om de zoveel tijd zal je in zeven haasten weer naar je schuilplaats moeten gaan om het te beschermen. Dit gebeurt volgens het aloude principe van ‘Tower Defence'. In deze klassieker moest je torens plaatsen in een spelwereld en deze moesten dan verhinderen dat de vijand de map kon doorkruisen. In Revelations werkt het op een gelijkaardige manier, al moet je geen torens maar Assassijnen plaatsen. Het werkt als volgt, je krijgt als Ezio zicht over de straat die toegang verleent tot je fort. De vijand zal in verschillende golven door de straat lopen en jij moet op de verschillende daken in de straat andere sluipmoordenaars plaatsen. Telkens gaat het om verschillende soorten Assassijnen: boogschutters, scherpschutters en leiders. De leiders moeten verdeeld worden over de verschillende daken zodat ze jouw troepen kunnen aansturen. Bovendien kan je in de straat zelf ook barricades plaatsen die het gevecht nog moeten rekken. Je zal echter niet eindeloos troepen kunnen plaatsen en moet rekening houden met het "moreel" of de geestesgesteldheid van je troepen. Elke man die je platst kost tien punten en je saldo gaat weer omhoog wanneer er vijanden het leven laten in de straat. Dit is een erg vermakelijke minigame binnenin het verhaal, maar ik betwijfel of iedereen telkens weer opnieuw alles zal laten vallen om voor de zoveelste keer het fort te gaan beschermen.

Hoe dan ook, Assassin's Creed: Revelations pakt enkele mooie nieuwe features samen die ervoor moeten zorgen dat dit einde van de Ezio trilogie mooi afrondt. Er zitten nog wel enkele gaten in het verhaal en deze houdt Ubisoft angstvallig voor ons geheim. Ik doel dan uiteraard op de rol van Desmond Miles en hoe hij verder afziet van het bleeding effect door overmatig Animus-gebruik. We weten gelukkig al wel haast alles over de multiplayer van het spel en met welke personages je daarin aan de slag kunt gaan.

Ik was aangenaam verrast door wat ik te zien kreeg tijdens mijn speelsessie. Het plaatje klopt weer volledig en het spel speelt erg vlot. Op grafisch vlak valt het misschien ietwat tegen omdat de game nog steeds op dezelfde engine draait als de eerste Assassin's Creed, maar de ontwikkelaar lost dit goed op door de omgevingen nog kleurrijker te maken. Over het grafische aspect gaan we hoe dan ook niet struikelen als het met de gameplay goed zit, en na m'n speelsessie mag ik daar niet over klagen.